Marian Święcki

MARIAN ŚWIĘCKI – moje wspomnienia

Urodz­iłem się 12 kwiet­nia 1919 roku w Tyb­o­rach, w powiecie Wysokie Mazowieckie. Po ukończe­niu szkoły pod­sta­wowej odbyłem prak­tykę w warszta­cie ślusarsko-​mechanicznym p. J. Wasilewskiego w Wys. Mazowieck­iem od 5.09.1934 r. do 7.12.1937 r. i otrzy­małem tytuł czelad­nika. 7 listopada 1938 roku dostałem powołanie do wojska. Służyłem w Szwadronie Łączności Pod­lask­iej Bry­gady Kawa­lerii. Wybuch wojny zas­tał mnie w miejs­cowości Stawiski na stanowisku łącznoś­ciowca grupy oper­a­cyjnej „Narew”. Brałem udział w bitwie pod Kock­iem, 6 października dostałem się do niewoli. Zostałem wywieziony do Niemiec. W sta­lagu 3 III A w Luck­en­walde dano mi numer jeńca 15611. Niemiecka niewola trwała do końca wojny.
Do kraju wró­ciłem w maju 1945 roku i zacząłem szukać stałego zatrud­nienia. Pracę znalazłem w czer­wcu 1946 roku Chodakowie, w Fab­ryce Włókien Sztucznych, na Wydziale Mechan­icznym, przy naprawie wodomierzy, manometrów, maszyn biurowych i wag anal­i­ty­cznych. Idąc do niewoli musi­ałem spalić wszys­tkie doku­menty i fotografie, więc nie miałem żadnego potwierdzenia moich umiejęt­ności. W roku 1950 jako ekstern zdałem egza­miny w Warsza­wskiej Izbie Rzemieśl­niczej i otrzy­małem dyplom Mis­trza w zawodzie Ślusarstwo i Naprawa Maszyn.

Subskrybuje zawartość