Pro memoria - o Bolesławie Mizerackim

Pro memo­ria - na trze­cią rocznicę śmierci Pana Bolesława Mizerackiego

Mgr inż. Bolesław Miz­er­acki urodził się 31.12.1933 r. W 1950 r. ukończył Gim­nazjum Mechan­iczne w Skarżysku Kami­enna. W 1952 r. rozpoczął wyższe stu­dia tech­niczne na Wydziale Mechan­iczno – Pre­cyzyjnym Politech­niki Warsza­wskiej, skąd w grud­niu 1952 r. został skierowany na stu­dia na Poli-​technikę w Pradze (Czechosłowacja). Te stu­dia ukończył w 1957 r. o kierunku mechanika pre­cyzyjna. W tym roku rozpoczął pracę w Zakładach Mechaniczno-​Precyzyjnych “Błonie” początkowo, jako dys-​pozytor w pio­nie pro­dukcji, a potem kole­jno, jako kierownik rozdzielni, tech­nolog, kon­struk­tor oprzyrzą­dowa­nia w Dziale Głównego Tech­nologa, kierownik sekcji automatów, Główny Kon­struk­tor. Od marca 1963 r. do grud­nia 1967 r. pra­cował w Zjed­nocze­niu Prze­mysłu Pre­cyzyjnego w Warsza­wie na stanowisku st. inżyniera, a następ­nie Głównego Spec­jal­isty ds. Roz­wo­jowych. Od sty­cz­nia 1968 r. ponownie rozpoczął pracę w Zakładach Mechan­iczno – Pre­cyzyjnych „Mera – Błonie”, kole­jno na stanowiskach Zastępcy Głównego Tech­nologa, Zastępcy Dyrek­tora ds. Tech­nicznych Zakładu Do-​świadczalnego, Zastępcy Dyrek­tora ds. Tech­nicznych Ośrodka Badaw­czo – Roz­wo­jowego „Mera – Błonie” i Zastępcy Dyrek­tora ds. Roz­woju i Kon­strukcji. Swoją wiedzę zawodową uzu­peł­niał pod­czas prak­tyk i zwiedza­nia ośrod­ków naukowych w Anglii i USA. W lat­ach 1987 – 1991 pra­cował na stanowisko Kierown­ika Ser­wisu Drukarek w Punkcie Obsługi Tech­nicznej przy Przed­staw­icielst­wie PHZ „Metronex” w Moskwie. W lat­ach 1991 – 93 pra­cował w ZMP „Mera – Błonie” na stanowisku Głównego Spec­jal­isty ds. Roz­woju. Od 1.12.1993 r. do 31.08.2003 r. pra­cował w „Mera – Błonie” na niepełnym eta­cie na stanowisku spec­jal­isty ds. kon­struk­cyjno – tech­no­log­icznych. Na emery­turę przeszedł w 1995 r. Władał kilkoma językami obcymi (czeski, rosyjski, ang­iel­ski, niemiecki). Poza zna­jo­moś­cią tech­niki był human­istą, człowiekiem bardzo oczy­tanym, a jed­nocześnie o rzadko spo­tykanej skrom­ności.
Poz­nal­iśmy się w lat­ach pięćdziesią­tych w Zakładach Met­alowych w Skarżysku Kami­enna pracu­jąc w dziale głównego tech­nologa. Następ­nie rozstal­iśmy się na kilka lat, by ponownie spotkać się w 1969 r. w pracy w Zakładach Mechaniczno-​Precyzyjnych w Bło­niu. W błońs­kich Zakładach pra­cow­al­iśmy przez 18 lat.
Pan Bolesław, będąc Zastępcą Głównego Tech­nologa, przy­czynił się swą wysoką wiedzą inżynier­ską do szy­bkiego opra­cow­a­nia tech­nologii pro­dukcji wielkoseryjnej drukarek wier­szowych i mozaikowych. Był wyjątkowo zdol­nym inżynierem i bardzo pra­cow­itym, a przy tym skrom­nym, lojal­nym i przyz­woitym człowiekiem.
W r.1987 nastąpiła zmi­ana pracy — Jego i moja i znów spotkaliśmy się tym razem w Moskwie, gdzie przez 5 lat pra­cow­al­iśmy w ramach kon­traktu ser­wisowego w del­e­gaturze PHZ „Metronex”.
Po powro­cie z Moskwy w 1992 r. wielokrot­nie spo­tykaliśmy się na spac­er­ach nad Jeziorkiem Kamionkowskim i w Parku Skaryszewskim, w pobliżu naszych miejsc zamieszka­nia na Pradze.
Niestety, Pan Bolesław w maju 2008 r. prze­grał walkę z chorobą.
Żegnal­iśmy Go w Kat­e­drze na Kamionku, a następ­nie na cmen­tarzu na Bród­nie.
Szkoda, że tak przed­w­cześnie odszedł. Zmarł 25 maja 2008 r.
Cześć Jego Pamięci.

Zyg­munt Pasek

Odpowiedzi

Skomentuj